Daar zijn we weer

Daar ben ik weer eens. Alles goed?
Hier wel. We hebben dan ook eigenlijk niet heel veel nieuws.
Liss slaapt natuurlijk nog erg veel dus moeten we ons thuis vermaken en dat gaat prima.
Nu de sneeuw weg is en het minder koud is kunnen we wel weer makkelijk wandelen. Dat hebben we gisteren dan ook gedaan.
Liss kon 's morgens niet goed slapen, ze was erg verdrietig. Toen hebben we de kinderwagen maar eens gepakt en een stukje gewandeld, naar het Huininkmaatbos (park).
Daar was ik afgelopen week ook met papa geweest want daar waren veel kinderen met een slee en op de vijver lag natuurlijk dik ijs. Met het fototoestel in papa's zak gingen we daarheen.
Papa zette mij op het ijs om een foto te maken, was namelijk mijn eerste keer op ijs.
Terwijl papa wat achteruit loopt voor de foto zien we een meisje op de slee van bovenaf de bult aankomen. Ze ging erg hard en ik even later ook, ze schepte me met haar slee en ik bleef met mijn been haken. Ik schoof zo een stuk mee op het ijs.
Ik schrok daarvan en moest natuurlijk huilen. Papa schrok ook en kwam meteen naar me toe. Het meisjes was niet erg onder de indruk, zij pakte haar slee en liep zo weer weg.
Meisjes .... argh......
Toen hebben we nog maar wat rondgelopen in de sneeuw en later maar weer naar huis. Wat een avontuur zeg.

Afgelopen dinsdag ben ik weer naar de kapper geweest. Ik vind het best wel leuk alleen doet die kapster er best wel lang over, na een kwartier redelijk stil zitten heb ik het wel gezien maar dan vindt de kapster het nog niet goed genoeg.
Maar het is allemaal weer goed gekomen.

Ik laat het hier maar even bij, tot een volgende keer.